Give a Gift Add as a Friend Send Message Leave Comment Add to Favorites Give 'em Five Block User

What is Tlา3™『JÂY』 doing now?

อดทนเวลาที่ฝนพรำอย่างน้อยก้อทำให้เราได้เห็นถึงความแตกต่าง เมื่อวันเวลาที่ฝนจาง ฟ้าก้อคงสว่างและทำให้เราได้เข้าใจ ว่ามันคุ้มค่าแค่ไหนที่เฝ้ารอ

2 hours ago · Comment »

Location

bangkok, Thailand

Birthday

February 19

Points

2247 Friends

7367 Profile Comments

147 Photo Comments

191 Fives

210 Scraps

Info

http://jaykunggune.hi5.com - Send it to your friends

Birthday

February 19

Location

bangkok, Thailand

About Me

Create Fake Magazine Covers with your own picture at MagMyPic.com

Interests

Favorite Music

à¹€à¸zล�‡ à¸⁁ู�š

ศิล�>ิ�™

อัล�šั�%ม Nude

hi5 Games

Play hi5 Games

Recently played

Mahjong: Toy Chest

Scored: 8,263
Top Score: 8,729
Disco Bowling

Scored: 128
Top Score: 128
3 Point Shootout

Scored: 170
Top Score: 170
Skeet Shoot

Scored: 7,325
Top Score: 7,325
Mahjong

Scored: 12,830
Top Score: 12,830
Snake

Scored: 40
Top Score: 40

Groups

View All Groups

.::MSN::. Messenger, +++SupeR BullS+++, Tejin Health Club

Journal

ชีวิตผมทุกคนดูเหมือนจะมองว่าผมมีความสุขตลอดเวลา แต่ที่จริงไม่เลยแม้แต่น้อย ตั้งแต่ผมเล็กจนถึงช่วงชีวิตที่ผมโตมา ผมได้รับความอบอุ่นจากครอบครัวมาอย่างเต็มที่ ครอบครัว เงินเอื้ออำนวย ของผม ผมโตมาพร้อมกับความดูแลเอาใจใส่ และความรักอย่างเต็มที่ ผมโตมาพร้อมกับ ใบประกาศณียบัตร ทั้งด้านกีฬา และด้านวิชาการ และก้อ เหรียญรางวัลมากมาย ผมทำให้ ป๊ากะแม่ ภูมิใจในตัวผมมากที่สุด ผมเป็นเด็กดีของเค้ามาโดยตลอด แต่พอช่วงเวลาหนึ่งที่ชีวิตผมกลับพิกผัน ผมใช้ชีวิตอย่างก้าวเข้ามาอยู่ใน กรุงเทพ ตัวคนเดียวตั้งแต่อายุ 18 ที่บ้านผม คาดหวังว่าผมคงจะเรียนจบ ตอนอายุ 22 แต่ตอนนี้ผมยังทำไม่ได้ ผมเสียใจและเสียดายเวลามาโดยตลอด จนผมต้องหาอะไรทำโดยให้ตัวเองอยู่รอดมาจนถึงทุกวันนี้ จนผมอายุ 22 หละ ดันมีเรื่องที่ไม่น่าเชื่อ เกิดขึ้น พวกคุณรู้ป่ะ ว่าคนที่ผมรักที่สุดที่เราเรียกกันว่า (แม่) ได้จากผมไปอย่างช้าๆๆและผมจะไม่มีวันได้เค้ากลับมา ให้ผมได้ชื่นชมในความเป็นแม่ ที่เป็นกุลสตรี ใจดี ยอมทนความลำบากได้มาโดยตลอด แม่ผมยอมกินพืชสมุนไพรที่เค้าปลูกขึ้นมาเพื่อรักษาตัวเค้าเอง เพราะว่าเค้าไม่ยอมบอกครอบครัวหรือแม้แต่ผม เพราะว่าจะกัวเสียค่ายาเยอะ เพราะว่าแม่เค้าอาจจะรู้ตัวเองว่าเค้าจะอยู่รอดถึงเมื่อไหร่ ตอนเช้าทุกวันตอนตี 5 แม่ผมจะปั่นจักรยานไปตลาดทุกเช้าๆ เพื่อไปซื้อกับข้าวมาให้คนในครอบครัวได้กิน เป็นเวลา 30 ปี ตอนนี้แม่ผมอายุ 68 แม่ผมไม่เคยคิดต้องการอะไร ถึงแม้กระทั่งจะย่างก้าวเข้ามากรุงเทพมาเที่ยวดูสถานที่ต่างๆนา เค้าไม่เคยเรียกร้องสิ่งตรงนั้น ความผูกพันของผมแหละแม่มันเหลือคำบรรยาย เรามองตาก้อรู้ จนกระทั่งถึงวันที่ไม่คาดคิดช่วงที่ผมอยู่กรุงเทพผมโทรคุยกะแม่มาตลอดแต่แม่ไม่บอกว่าแม่เป็นอะไร จนพี่สาวผมโทรมาบอกว่าแม่ดูเหนื่อยๆ ตัวซีด ตาเหลือง ตัวเหลืองไปทั้งตัว เช้าวันที่ 2 เทษายน 2007 ผมรีบกลับไปเพื่อพาแม่ไปโรงพยาบาลเพื่อพาแม่ไปตรวจร่างกายเพราะว่าแม่ไม่ยอมให้ใครพาแม่ไปนอกจากผม ผมพูดอะไรเค้าจะฟัง ผมกลับไปถึงบ้านเห็นแม่ในสภาพที่แบบว่าแม่ไม่ไหวจริงๆ ผมนึกแค่ว่าเมื่อพาแม่ไปรักษาแล้วคงจะหายเป็นปกติเหมือนเดิม วันที่แม่จากผมไป พวกเรารวมตัวกันที่โรงพยาบาล ที่ห้อง ICU เรายืนมองเค้าด้วยความที่ยังงัยก้อตามเค้าคงจะมั้ยตื่นมาแข็งแรงพร้อมที่จะอยู่กับพวกเราได้ ผมไม่เคยได้กอดแม่แม้แต่ครั้งเดียว เพราะว่าผมอาย ผมเขิล แต่กับคนอื่นผมกอดได้กอดดี ผมยืนจับมือเค้าไว้ทุกวินาที ที่อะรัยก้อตามที่มันเกิดขึ้นผมก้อยังอยู่ใกล้ตัวแม่ที่สุด แม่ผมพยายามพูดกับผมถึงแม้ว่าเค้าไม่มีแรงก้อตาม เค้าบอกผมว่า (แม่ใช้ชีวิตนี้ทั้งชีวิตเพื่ออยู่กับลูกและครอบครัว แล้วแม่ก้อทำมันได้ แต่ตอนนี้แม่ไม่มีแรงที่จะพร้อมดูแลพวกเราแล้ว "แม่ขอโทษ" ) หลังจากนั้นแหละครับเสียงเครื่องชีพจร ส่งเสียง ถี่ยิบแล้วดังมาก ผมตกใจแทบทำอะไรไม่ถูก เสียงนั้นค่อยๆเงียบปัย พร้อมกับ-ชีวิต-ของ แม่ผม ผมเสียสติมาก เพราะว่าผมไม่เคยทำให้เค้ารู้เลยทั้งตลอดชีวิตของเค้าว่าผมอยาก -กอด- แม่มากที่สุด ผมขอโทษ ที่ผมทำสิ่งนี้ตอนที่แม่ทิ้งชีวิตแม่จากผมไปแล้วแล้วผมเพิ่งคิดที่จะทำมัน ตอนนี้แม่อยู่ไหน แม่ทำอะไร แม่จะอยู่ในดวงใจผมตลอดเวลา "ผมไม่มีวันได้แม่คืนมา ผมขอเวลาแค่บอกคำนั้น คำที่เคยต้องการ มันยังทันใช่ไหม ผมเสียใจตลอดเวลา ที่ยังรักษาแม่ไม่ได้ สุดท้ายเพิ่งรู้ ว่ารัก" ผมอยากจะบอกทุกๆคนที่เข้ามาอ่าน Diary ของผมว่า ตอนนี้ถ้าท่านยังมี "แม่" อยู่ -=•โปรดรักษาเค้าไว้อย่าทำร้าย เค้าไม่เคยหวังที่จะขออะไรจากเราถ้าเราไม่ยื่นให้เค้า เค้าขอแค่ดูแลลูกตัวน้อยๆๆของเค้าที่เค้าอุตส่าห์ตั้งท้องเป็นเวลา 8-9 เดือน แค่นั้นแหละคัฟ ความสุขของเค้าคือเห็นเราประสบความสำเร็จในชีวิต ดูแลเค้าให้มากๆ อย่าทำร้ายจิตใจเค้า เพราะว่าความสุขและเวลาที่เค้าเหลืออยู่มันน้อยมาก ให้ความสุขกับเค้าให้มากๆจนถึงเวลาที่เค้าจากไป เราจะรู้สึกเสียใจแค่น้อยนิด แต่กับตัวผมเองผมไม่เคยตอบแทนเค้าไม่ได้มาก แต่ความผูกพันระหว่างผมกับแม่มันเยอะมากที่สุด มันคือสิ่งทดแทนที่ผมทำให้เค้ารู้ว่าผมรักแม่•=-